Medische beeldvormingssystemen moeten het formaat van de DICOM-beelden kunnen begrijpen om ze op te slaan, te verzenden en weer te geven. Een modaliteit, zoals een CT-, MRI-, echografie- of beeldvormingsonderzoek, kan worden overgedragen van een modaliteit naar een PACS, een cloudarchief, een webviewer en een deelplatform. Als onderdeel van dat proces is één technisch detail belangrijk: de DICOM-overdrachtssyntaxis.
De overdrachtssyntaxis kan van invloed zijn op de manier waarop gegevens in beelden worden gecodeerd, of het beeld wordt gecomprimeerd en of het systeem het beeld correct kan openen en weergeven. Als het gaat om webgebaseerde DICOM-weergave en -samenwerking, heeft dit direct invloed op de compatibiliteit, prestaties, opslag en workflows voor het delen van beelden.
De DICOM-overdrachtssyntaxis specificeert hoe DICOM-gegevens worden gecodeerd wanneer ze worden opgeslagen of verzonden. Het beschrijft aan een PACS, werkstation, cloudplatform of DICOM-viewer hoe de beeldgegevens moeten worden gelezen, inclusief het compressieformaat, de waarderepresentatie en de volgorde van de bytes.
De overdrachtssyntaxis is een antwoord op de vraag: Kan dit systeem dit DICOM-beeld correct decoderen en weergeven?
Als een systeem de in een bestand gebruikte overdrachtssyntaxis niet ondersteunt, kan het zijn dat het beeld niet opent, conversie vereist is of moet worden opgehaald van een ander systeem dat de overdrachtssyntaxis wel ondersteunt.
DICOM-overdrachtssyntaxis is een verzameling regels voor de codering van DICOM-objecten wanneer deze tussen systemen worden overgedragen. Deze regels specificeren de methode waarmee de dataset wordt geschreven en de methode waarmee het ontvangende systeem deze moet interpreteren.
Een DICOM-object bevat doorgaans:
• Patiënt-, studie-, serie-, modaliteits- en technische informatie (metadata)
• De gegevens in het beeld (pixeldata)
De overdrachtssyntaxis wordt gebruikt om de ontvangende software te informeren hoe die informatie moet worden gedecodeerd. Daarom is het belangrijk voor PACS, diagnostische viewers, cloudplatforms, beeldarchieven en veilige deelworkflows.
U kunt bijvoorbeeld twee DICOM-bestanden hebben die beide CT-beelden bevatten: één ongecomprimeerd en de ander met een gecomprimeerde overdrachtssyntaxis. Viewers moeten het beeld correct weergeven, en dit vereist de juiste syntaxis.
Er bestaan verschillende DICOM-overdrachtssyntaxis, elk met een unieke identificatiecode, bekend als een overdrachtssyntaxis-UID. Deze UID specificeert exact hoe de gegevens zijn gecodeerd.
De UID's kunnen bijvoorbeeld ongecomprimeerd, JPEG Lossless, JPEG 2000 of een ander gecomprimeerd formaat betekenen. De UID helpt de viewer, het PACS of het cloudsysteem bij het selecteren van een geschikt decoderingsschema.
Deze informatie kan door technische gebruikers worden bekeken via DICOM-metadata. PostDICOM biedt een metadata-viewer voor technische metadata (inclusief DICOM-tags), wat nuttig kan zijn voor het onderzoeken van beeldattributen of het oplossen van compatibiliteitsproblemen.
De keuze van de overdrachtssyntaxis varieert afhankelijk van het beeldvormingssysteem, het opslagbeleid, de compressievereisten en de compatibiliteit van de viewer.
| Type overdrachtssyntaxis | Wat het betekent | Veelgebruikt |
| Implicit VR Little Endian | Een breed ondersteund standaard DICOM-coderingsformaat | Routinematige beelduitwisseling en brede compatibiliteit |
| Explicit VR Little Endian | Definieert duidelijk de waarderepresentatie in de dataset | Gebruikelijk in moderne DICOM-systemen |
| Verliesvrij gecomprimeerde syntaxis | Verkleint de bestandsgrootte zonder beeldgegevens te verwijderen | Opslag en verzending wanneer de beeldgetrouwheid behouden moet blijven |
| Verlieslatend gecomprimeerde syntaxis | Verkleint de bestandsgrootte door permanent enkele gegevens te verwijderen | Geselecteerde workflows, afhankelijk van klinisch gebruik, beleid en vereisten |
| Verouderde of legacy-syntaxis | Oudere formaten die mogelijk beperkte ondersteuning hebben | Legacy-archieven of oudere beeldvormingssystemen |
Een implementeerder van een viewer moet de overdrachtssyntaxis van een DICOM-bestand ondersteunen. Als dit niet het geval is, wordt het beeld niet weergegeven of moet het mogelijk worden geconverteerd om te kunnen worden weergegeven.
Dit is met name kritiek bij weergave via het web, omdat beelden kunnen worden gestreamd vanuit cloudopslag, geopend in een webbrowser of gedeeld met iemand buiten de oorspronkelijke faciliteit. Een compatibele DICOM-viewer moet verschillende workflows kunnen bieden voor praktisch gebruik en moet standaard DICOM-beeldformaten ondersteunen.
De overdrachtssyntaxis kan van invloed zijn op:
• Bepaalt of het beeld correct opent
• De tijd die nodig is om het beeld te laden
• Geeft aan of compressie is toegestaan
• De benodigde opslagruimte om het beeld op te slaan
• De efficiëntie van het delen en ophalen van het bestand
Een van de nuttigste componenten van de DICOM-overdrachtssyntaxis is compressie. Medische beelden kunnen groot zijn, met name multi-slice CT- of MRI-onderzoeken en andere studies met een hoog volume. Compressie kan worden gebruikt om de opslag- en overdrachtsvereisten te verminderen, maar het type compressie is relevant.
| Type | Belangrijkste voordeel | Belangrijke overweging |
| Ongecomprimeerd | Eenvoudigere compatibiliteit en ongecompliceerde decodering | Grotere bestandsgrootte |
| Verliesvrije compressie | Kleinere bestanden zonder verlies van beeldgegevens | Viewer en PACS moeten de syntaxis ondersteunen |
| Verlieslatende compressie | Veel kleinere bestanden | Moet zorgvuldig worden gebruikt op basis van klinisch doel, beeldtype en organisatiebeleid |
Wanneer elk beeld nodig is en de gegevens ervan niet verloren mogen gaan, wordt vaak verliesvrije compressie gebruikt. In bepaalde gevallen kan verlieslatende compressie geschikt zijn, maar men mag er niet van uitgaan dat dit voor alle klinische workflows geschikt is. Dit hangt af van het gebruik, het beleid en de vereisten.
 - Created by PostDICOM.jpg)
De traditionele beeldvormingsworkflow omvat onderzoeken die worden verkregen door de modaliteiten en opgeslagen in het PACS. Dergelijke onderzoeken kunnen vervolgens in moderne workflows worden benaderd via cloudplatforms, een browsergebaseerde viewer of via beveiligde deellinks.
Betrouwbare opslag, ophalen en weergave van DICOM-beelden zijn cruciaal voor een Cloud PACS-omgeving. De overdrachtssyntaxis is belangrijk omdat het platform moet weten welke coderingsmethode het beeld gebruikt om te zien of het kan worden geconverteerd, gedecodeerd of gerenderd voor weergave.
Voor webgebaseerde DICOM-workflows kan de overdrachtssyntaxis van invloed zijn op:
• Het uploaden van onderzoeken naar cloudopslag
• Het ophalen van beelden uit PACS of archieven
• Het weergeven van onderzoeken in een browser
• Het delen van onderzoeken met verwijzende artsen
• Het verminderen van opslag- en bandbreedtegebruik
• Het ondersteunen van samenwerking op afstand
De overdrachtssyntaxis is een belangrijke overweging voor radiologieafdelingen, beeldvormingscentra, ziekenhuizen en IT-teams in de gezondheidszorg.
DICOMweb maakt het opslaan, zoeken en ophalen van DICOM-gegevens via webdiensten binnen medische beeldvormingssystemen mogelijk. Het is nuttig voor cloudsystemen, browsen, integratie en beeldvormingsworkflows via API.
Beelden die via DICOMweb-diensten worden opgehaald, kunnen worden geretourneerd als origineel DICOM, een gerenderd beeld of informatie in een ondersteund formaat. De compatibiliteit van de overdrachtssyntaxis kan de ophaal- en weergaveprocessen beïnvloeden.
Wanneer bijvoorbeeld een DICOM-object wordt opgeslagen in een gecomprimeerde syntaxis, moet de ontvangende viewer of applicatie de compressie kunnen verwerken of het beeld ontvangen in een syntaxis die ermee compatibel is.
Een mogelijke verklaring voor een DICOM-bestand dat niet opent in een viewer is de gebruikte overdrachtssyntaxis. Dit kan gebeuren wanneer bestanden worden aangeleverd met nieuwere of minder populaire compressiemethoden.
Het uploaden, downloaden of delen van grote ongecomprimeerde DICOM-onderzoeken kan langer duren. Het gebruik van een gecomprimeerde overdrachtssyntaxis kan worden gebruikt om de bestandsgrootte te verkleinen, maar het ontvangende systeem moet in staat zijn de gecomprimeerde overdrachtssyntaxis te decoderen.
Compatibiliteit is een sleutelfactor wanneer de beelden worden gedeeld met verwijzende artsen, patiënten of externe teams. Een veilige workflow voor het delen van medische beelden kan het voor gebruikers veel eenvoudiger maken om toegang te krijgen tot onderzoeken zonder afhankelijk te zijn van cd's, lokale software of handmatige bestandsoverdrachten.
Betrouwbare decodering, ophalen en weergave zijn vereist voor cloud- en webgebaseerde workflows. Ondersteuning van de overdrachtssyntaxis helpt bij het beoordelen van de mogelijkheid van een soepele weergave op verschillende apparaten en locaties.
Andere gebruiksscenario's voor het overwegen van de overdrachtssyntaxis zijn het kiezen van viewers, migreren naar PACS, het beheren van een cloudarchief of het plannen van een workflow voor het delen van beelden.
Nuttige praktijken zijn onder meer:
• Bepaal welke overdrachtssyntaxis uw PACS en viewers ondersteunen
• Zorg ervoor dat hun routinematige uitwisselingen plaatsvinden in breed geaccepteerde formaten
• Geef de voorkeur aan verliesvrije compressie wanneer behoud van beeldgegevens vereist is
• Gebruik alleen verlieslatende compressie wanneer dit noodzakelijk is voor de workflow en het beleid
• Test het ophalen/de toegang voorafgaand aan een grootschalige migratie
• Controleer DICOM-metadata bij het omgaan met compatibiliteitsproblemen
Het doel is niet om één syntaxis in alle scenario's te gebruiken. Het doel is om formaten te selecteren die voldoen aan de klinische, technische, opslag- en samenwerkingsvereisten van de organisatie.
DICOM-overdrachtssyntaxis specificeert de methode waarmee DICOM-gegevens worden gecodeerd voor opslag en/of overdracht. Het specificeert het formaat voor het lezen van de gegevens (byterichting, waarderepresentatie van gegevens, compressietype).
De overdrachtssyntaxis-UID is een unieke identificatiecode die het coderingsformaat van een DICOM-bestand aangeeft. Het helpt PACS-systemen, viewers en andere toepassingen bij het beslissen hoe de beeldgegevens moeten worden geïnterpreteerd.
De overdrachtssyntaxis van een DICOM-bestand moet worden ondersteund door de DICOM-viewer. Anders zal het beeld niet openen, niet worden weergegeven, of moet het worden geconverteerd naar een ondersteund formaat.
Verliesvrije compressie veroorzaakt geen verlies van beeldgegevens en behoudt alle informatie. Verlieslatende compressie verwijdert sommige gegevens, waardoor de bestandsgrootte wordt verkleind ten koste van het weggooien van informatie. Het gebruik van verlieslatende compressie is afhankelijk van het type beeld, het klinische doel en het beleid.
Ja. De overdrachtssyntaxis kan van invloed zijn op de grootte, uploadtijd, compatibiliteit en de mogelijkheid om het onderzoek te openen. Dit is met name relevant voor externe samenwerkingsworkflows, webviewers en cloudplatforms.
DICOM-overdrachtssyntaxis is een technisch concept, maar het heeft een directe impact op de dagelijkse beeldvormingsworkflows. Het specificeert het formaat van de DICOM-gegevens (codering en decodering), verzending en decodering, opslag en weergave.
Bij het delen van DICOM-beelden via internet of het gebruik van een webgebaseerde DICOM-viewer, beïnvloedt de overdrachtssyntaxis de compatibiliteit, compressie, laadtijd, cloudopslag en het delen. Kennis hiervan stelt zorgorganisaties in staat om problemen met beeldweergave te minimaliseren en naadloze beeldendeling tussen PACS, de cloud en online viewers te faciliteren.
|
Cloud PACS en online DICOM-viewerUpload DICOM-beelden en klinische documenten naar PostDICOM-servers. Sla uw medische beeldvormingsbestanden op, bekijk ze, werk samen en deel ze. |
