Echografie is een beeldvormingstechnologie die zelfs ouder is dan de traditionele röntgenbeeldvorming. Het werd echter veel later aangepast voor gebruik in het medische veld. Het eerste geregistreerde gebruik is in de verloskunde in de jaren 1950. Sindsdien is het gebruik van echografie uitgebreid naar andere gebieden van de geneeskunde, en medische echografietechnologie heeft in de loop der jaren verschillende ontwikkelingen doorgemaakt. Dit artikel bespreekt de voortgang van echografie in de loop van de tijd en hoe het vandaag de dag in de gezondheidszorg wordt gebruikt.
Zoals de naam al doet vermoeden, werkt het door gebruik te maken van geluidsgolven. Echografieapparaten genereren geluidsgolven met een hoge frequentie, meestal tussen 1 en 5 MHz. Deze geluidsgolven worden in het lichaam gezonden met behulp van een handheld transducer (sonde). De geluidsgolven reizen ononderbroken door het lichaam totdat ze de grens tussen twee weefsels raken (bijvoorbeeld tussen spier en bot of tussen vloeistof en zacht weefsel). Afhankelijk van het soort weefsel dat aanwezig is, kunnen de geluidsgolven worden teruggekaatst of verder reizen. De golven die worden teruggekaatst (echo's genoemd) worden teruggestuurd naar het echografieapparaat. Op basis van de tijd van de terugkeer van elke echo en de snelheid van het geluid in het weefsel, berekent het medische echografieapparaat de afstand tussen de sonde en elke structuur. De afstand en intensiteit van alle echo's worden omgezet in een tweedimensionaal beeld dat op het echografiescherm verschijnt.
Het grootste voordeel van echografie is dat het, in tegenstelling tot de meeste andere beeldvormingstechnieken, geen gebruik maakt van ioniserende straling. Het is daarom veilig voor patiëntpopulaties die gevoelig zijn voor de effecten van stralingsblootstelling, zoals zwangere vrouwen en kinderen. Het legt zachte weefsels veel beter vast dan röntgenfoto's en CT-scans, en is ideaal voor het bekijken van inwendige organen. Tijdens dezelfde sessie kunnen meerdere beeldvlakken worden verkregen zonder de positie van de patiënt te veranderen; het verplaatsen van de handheld sonde is voldoende. Naast het feit dat er geen straling wordt gebruikt, is een ander belangrijk voordeel van het gebruik van echografie in medische instellingen de lage kosten. Het is veel goedkoper dan CT-scans en MRI-beeldvorming.
Aan de andere kant kan traditionele echografie niet de gedetailleerde beeldnauwkeurigheid bieden die beschikbaar is bij geavanceerde technieken, zoals de CT-scan. Het kan bot en hard weefsel niet adequaat visualiseren. De echografiesessie duurt langer dan andere beeldvormingsmodaliteiten. Terwijl een CT-scan in 30 seconden kan worden verkregen, duurt een echografie 15 tot 30 minuten.
Een medisch echografiesysteem kan worden gebruikt om de structuur van elk van de inwendige organen van het lichaam in realtime te visualiseren. Door het Doppler-effect toe te passen (wat een verandering is in de frequentie van geluid als het object naar de bron toe of ervan af beweegt), kan ook de bloedstroom door vaten worden gevolgd. Een paar toepassingen van medische echografie worden hieronder vermeld:
Verloskunde/Gynaecologie: Echografie kan worden gebruikt om het vrouwelijke voortplantingssysteem en de zich ontwikkelende foetus in de baarmoeder te evalueren. Dit is erg nuttig bij het opsporen van mogelijke foetale afwijkingen vóór de geboorte.
Abdominale en bekkenechografie: Solide organen, zoals de lever en alvleesklier in de buik of de blaas en baarmoeder in het bekken, kunnen worden gevisualiseerd. Het is moeilijk om naar de darmen te kijken omdat buikgas vaak geluidsgolven blokkeert.
Neurosonografie: Dit helpt bij het visualiseren van de hersenen en het opsporen van afwijkingen in de bloedtoevoer naar de hersenen.
Vasculaire echografie: Dit wordt gebruikt om de hoeveelheid en snelheid van de bloedstroom in vaten te beoordelen en om de aanwezigheid van vernauwingen of stenose op te sporen.
Echocardiografie: Deze echografie is specifiek voor het hart en de grote bloedvaten, waaronder de aorta en de longslagader.
Therapeutische toepassingen: Door echografie te gebruiken om in realtime beelden van organen te verkrijgen, kunnen geleide interventies worden uitgevoerd. Bijvoorbeeld, echogeleide fijne naald aspiratie omvat het gebruik van echografie om de naald in een diep abces of cyste te leiden om de inhoud ervan op te zuigen. De Doppler-echografie kan ook worden gebruikt om aderen te detecteren voorafgaand aan venapunctie of om bloedvaten te detecteren voorafgaand aan het maken van een chirurgische flap voor reconstructie.
Fabrikanten van echografieapparatuur hebben er altijd naar gestreefd de beperkingen van de traditionele echografie te overwinnen. Dit heeft geleid tot verschillende innovaties. Er is een verbetering geweest in het echografiesysteem zelf, inclusief betere hardware en transducersystemen. Fabrikanten van diagnostische echografiesystemen hebben hard gewerkt om verbeteringen te bereiken in de acquisitie, opslag en interpretatie van echografiebeelden. Enkele opmerkelijke vooruitgangen in echografie die hebben geleid tot aanzienlijke vooruitgangen in de gezondheidszorg worden hieronder besproken:
|
Cloud PACS en Online DICOM ViewerUpload DICOM-beelden en klinische documenten naar PostDICOM-servers. Opslaan, bekijken, samenwerken en delen van uw medische beeldbestanden. |
Digitalisering: Net als röntgenfoto's is echografieacquisitie het digitale tijdperk binnengetreden. In vergelijking met conventionele analoge echografie is een digitaal diagnostisch echografiesysteem betrouwbaarder en produceert het vaak betere beelden. Dit komt doordat de digitale echografie betere functies heeft, waaronder de volgende:
Digitale bundelproductie: Fabrikanten van diagnostische echografiesystemen hebben apparaten geïntroduceerd waarbij de geluidsgolfbundel digitaal kan worden aangestuurd. Het regelen van de beeldbundel kan de ruimtelijke resolutie verbeteren en artefacten verminderen. Dit verbetert het beeldcontrast.
Verbeterde signaal-ruisverhouding en signaalacquisitie: Deze zorgen voor een betere verzending en ontvangst van de geluidsgolf. Dit leidt tot een betere beeldweergave.
Betere opslag en archivering: Digitale beelden worden automatisch opgeslagen in het echografiesysteem. Het archiveren van beelden wordt ook gemakkelijker gemaakt omdat het elektronisch kan gebeuren. Dit betekent dat er een kleinere kans is op het zoekraken van patiëntendossiers.
Draagbaarheid: De mogelijkheid om grote hoeveelheden informatie op kleine microchips te verpakken, heeft ervoor gezorgd dat de ooit logge echografieapparaten in omvang zijn gekrompen. Dit stelt de fabrikant van echografieapparatuur in staat om een belangrijk voordeel te bieden aan zorgprofessionals: draagbaarheid. Nieuwe echografieapparaten zijn handheld en kunnen gemakkelijk door de arts worden meegenomen naar verschillende onderzoekskamers en naar de operatiekamer. Handheld apparaten bevatten vaak een multifunctioneel echografiesysteem dat voor elk doel kan worden gebruikt. Bijvoorbeeld, screening op vochtophoping in de buik, het analyseren van de bloedstroom en het detecteren van foetale hartslagen kan met hetzelfde apparaat worden gedaan.
3D- en 4D-echografieën: De belangrijkste beperking van de traditionele echografie is het tweedimensionale karakter. De arts moet de structurele en ruimtelijke relaties tussen verschillende anatomische structuren begrijpen en proberen de beelden in zijn hoofd 'samen te stellen' voor een juiste oriëntatie. Tegenwoordig kunnen echter 3D-echografiebeelden worden verkregen door een reeks tweedimensionale beelden te reconstrueren. Het belangrijkste voordeel van deze techniek is dat het kan helpen bij volumetrische metingen. Bijvoorbeeld, met 3D-echocardiografie kan kwantificering van het atriale en ventriculaire volume worden gedaan. Driedimensionale visualisatie van anatomie kan ook helpen bij het diagnosticeren van aandoeningen zoals hartklepziekten.
4D-echografie is ook ontwikkeld als onderdeel van het medische echografiesysteem. Bij 4D-beeldvorming kan de arts de gereconstrueerde beelden visualiseren op dezelfde manier als bij 3D-echografiebeelden, maar ze kunnen ook de functie in realtime evalueren. Bijvoorbeeld, door 4D-echografie in de verloskunde te gebruiken, is het mogelijk om met 4D-beeldvorming de foetus te visualiseren terwijl deze zijn ogen opent of op een duim zuigt.
Methoden om de fysieke eigenschappen van weefsels te evalueren: Conventioneel maken echografie en andere diagnostische beeldvormingstechnieken voor weefsels inspectie mogelijk en geen palpatie. Dus hoewel we het weefsel of orgaan dat wordt onderzocht kunnen 'zien', kunnen we het niet 'voelen'. Vooruitgang in medische echografiemethoden heeft dit echter mogelijk gemaakt:
Elastografie: Bepaalde ziekten kunnen een verandering in de weefselelasticiteit veroorzaken. De mate van elasticiteit of stijfheid van weefsels kan worden gemeten via de elasticiteitsmodulus (Young's modulus). Dit wordt gedaan door compressie op de weefsels toe te passen via de transducer en de mate van vervorming van het weefsel onder deze drukkracht te meten. Dit kan voor verschillende aandoeningen worden toegepast. Bijvoorbeeld, het kan worden gebruikt om fibrose van de lever te detecteren, de oorzaak van vergrote lymfeklieren te analyseren en schildklierknobbeltjes te identificeren. Het kan ook worden gebruikt om te screenen op weefselmaligniteit.
Vibro-akoestografie: Deze techniek omvat het gebruik van twee ultrasone bundels om op het interessegebied te focussen. Beide bundels hebben verschillende frequenties en hebben de neiging om met elkaar te interfereren. Dit zorgt ervoor dat het object van interesse op een lage frequentie trilt. De trilling wordt opgevangen door een microfoon en omgezet in een beeld. Dit is nuttig voor het detecteren van hardere massa's in zacht weefsel, zoals verkalkte massa's. Bijvoorbeeld, speekselstenen of microcalcificaties in de borst kunnen met deze techniek worden gedetecteerd.
Contrast-echografie: Contrastmiddelen zijn met succes toegepast in andere beeldvormingstechnieken, zoals CT-scans en MRI-beeldvorming. Contrastmiddelen zijn meestal radioactieve kleurstoffen die in de bloedvaten worden geïnjecteerd om het patroon van de bloedstroom erdoorheen te helpen volgen. Contrastmiddelen voor echografie werden vrij recent geïntroduceerd. Dit zijn geen radioactieve kleurstoffen, maar microbellen van gassen met een hoog molecuulgewicht ingekapseld in een elastische schil. Bij een normale echografie kunnen bloedvaten niet gemakkelijk worden onderscheiden van het omliggende normale weefsel. Wanneer echter microbellen in de bloedsomloop worden gebracht, oscilleren de gasbellen in reactie op de geluidsgolven. Daarom kan de echo die van de bloedvaten wordt ontvangen, worden onderscheiden van het omliggende weefsel. Tegenwoordig zijn microbellen zo klein als 10 µm in diameter beschikbaar. Vanwege hun microscopische grootte kunnen ze zelfs capillaire bedden passeren, waardoor artsen een gedetailleerd beeld van het vasculaire netwerk kunnen krijgen. Deze techniek is bijzonder nuttig in echocardiografie en kan worden gebruikt om de linkerventrikelfunctie en de bloedstroom door de grote vaten te beoordelen.
Endoluminale echografie: De ontwikkeling van kleinere ultrasone transducers heeft hun opname in endoscopische apparaten mogelijk gemaakt. Daarom is het mogelijk om beelden van betere kwaliteit van inwendige organen te verkrijgen met endoscopen. Endoluminale echografie is gebruikt voor geleide biopsieën van laesies in gebieden zoals de tracheobronchiale boom, het urogenitale kanaal of de galwegen. Het is ook gebruikt in het intravasculaire gebied om procedures zoals angioplastiek te begeleiden.
De traditionele transducer sonde (die gebruik maakt van piëzo-elektrische kristallen) is mogelijk op zijn retour. Onderzoekers en ondernemers hebben een manier gevonden om kunstmatige intelligentie op een microchip te integreren, wat de nieuwe transducer sonde vormt. Deze slanke, handheld sonde kan eenvoudig aan de smartphone van de gebruiker worden bevestigd en beelden kunnen op het apparaat worden bekeken. De 'echografie op een chip' verlaagt de hardwarekosten en kan ook worden gebruikt om patiënten thuis te monitoren.
Met het moderne digitale diagnostische echografiesysteem van vandaag hebben artsen ook hoogwaardige beeldweergavesoftware nodig, zodat de echografiebeelden met hoge resolutie en helderheid kunnen worden bekeken. Met de komst van de DICOM-standaard worden alle verkregen digitale echografiebeelden opgeslagen in het DICOM-formaat. De software moet dus in staat zijn om beelden in dit formaat te lezen en te bewerken. Een ideale software zou artsen ook in staat stellen informatie uit de beelden te verkrijgen via verschillende technieken, zoals volume rendering en reconstructie. De software zou beeldfusie mogelijk maken. Dit betekent dat het echografiebeeld kan worden gesuperponeerd op een andere beeldvormingsmodaliteit, zoals de CT-scan. Dit stelt medische experts in staat om tegelijkertijd anatomische oriëntatie en functionele beoordeling te verkrijgen.
Het is ook essentieel dat de beeldweergavesoftware wordt gecombineerd met een even efficiënt opslagsysteem. Dit komt omdat digitale echografiebeelden ruime opslagruimte nodig hebben, en u een server nodig heeft waarmee u verschillende beeldbestanden van patiënten kunt onderbrengen. Een dergelijk opslagsysteem stelt u in staat om die bestanden uit het archief op te halen wanneer dat nodig is.
PostDICOM biedt een gratis multimodale online DICOM viewer, die aan alle hierboven besproken doelen voldoet. Het wordt geleverd met geavanceerde functies zoals volume rendering, 3D-reconstructie en lengte-, dichtheids- en hoekmetingen. U kunt beelden opslaan om ze later op te halen of te bekijken! Compatibel met Windows, Mac OS, Linux en Android-systemen, kunt u uw echografiebeelden vanaf elk apparaat en op elk moment bekijken. Aanmelden om de online viewer van PostDICOM te gebruiken is probleemloos. Dus krijg vandaag nog uw gratis DICOM viewer!